Zur Wurst

Das ist Wursti

wursti

A echta Weana, in Döbling geboren am 11.11 um 11 Uhr 11.

Da Papa ist da Flax'nvadrara vom Würstelstand.

Wurstis Bildergalerie

Wiesn-Zähler

Noch bis zur nächsten Wiesn

Namenstag

Gestern : Petri Stuhlfeier, Isabella, Pit
Heute : Romana, Raffaela, Polyk.
Morgen : Matthias

Kontakt

Email: schulz@wien-doebling.at

Handerl: 0650 3573944

Volles Rohr

Hot Dog vom Würstelstand zur Wurst... ist eine Erfindung vom "Flax'nvadrara" vom Würstelstand "Zur-Wurst" in der Grinzinger Allee 17.

Er wird in ganz Wien den Hot-Dog ablösen,wenn alle zusammen helfen. Wir müssen nur daran glauben. Wien muß Döbling werden. Gemeinsam schaffen wir das. Euer Flax'nvadrara, da Papa vom "Wursti".

Was esse ich am liebsten?












Ergebnis

Ein Berliner kommt ausgehungert, nach achtstündiger Fahrt aus Berlin, in Wien an. Er findet den Weg über die Nordbrücke gleich nach Döbling, genauer gesagt auf die Grinzinger Allee (vormals Wiener Straße) zum Wüstelstand mit der schönsten Aussicht, der sich da „Zur-Wurst“ nennt. Dem Koberer, ein echter Flax'nvadrara seit 36 Jahren, kam der gerade recht. Da konnte er mit seiner redegewandten Art dem zufällig vorbei-kommenden „Ausheimischen“ wieder einmal so richtig zeigen, was Sache ist.


Berliner: „Tach ooch - ne Wurscht.

Würstelmann: (ohne zu Grüßen) „Erstens haßt's "Guten Tag" und Würscht håb i viele: An Haxn, a Brennhaße, a Eitrige, a Doppelg'söchte, an Aspäna!"

Berliner: „Man, nich so ville, doch nur eene!"

Würstelmann: „Aba welchane?"

Berliner: „Na eene, die hier alle abfassn!"

Würstelmann: „Schaun's, so geht des net. Bei uns ißt a jeda wås Ånder's. Da Hr. Walta zum Beispiel ißt nur mit'bråchte Såch'n und da Burli nur Mannaschnitt'n. Åba die meisten nehmen a Eitrige, wegen da Gustofontän!"

Berliner:  „Wat jeht denn schnelle  Meesta?"

Würstelmann: „Also, schnö geht bei mir går nix! Außerdem soll ma si für's Essen imma Zeit nehman, a åm Würstelstånd, des güt a fia die Berliner! Da rechts hängt außerdem eh a Mågenfåhrplan!"

Berliner:  „Weeßte was, jib ma mal erst mal ne Molle."

Würstelmann: „Mir ham då vaschiedane Glåsweckal: A Bräu am Berg, a Wieselburger,a Hirter"

Berliner: „Wat is`n det-een Bräu am Berch?, det andere Jesöff weeß ick.

Würstelmann: „Des kummt aus Frånkenmårkt, aus Oberösterreich, des is a gånz a klane Brauerei, då kenn i sogår den Braumasta Hirsch söwa, a klassa Bursch!" Im Vertraun: Es is mei Lieblingshüsn!

Berliner: „Hmm"

Würstelmann: „Wås heißt då Hmm, glauben's ma vielleicht net?"

Berliner: „Is doch schon jut, denn lass det mal rüberwachsen"

Würstelmann: „Då håms an guatn Griff g'måcht, des is nämlich des Billigste!"

Berliner: „ Det is ma schnuppe. Jut musset schmecken."

Würstelmann: „Wolln's a Glasl dazu, oder trinkns's min gånz'n Dreck?"

Berliner: „Nu mach mal keene Menkenke. Seit ick uff Jottes schöne Erde bin, kann ick aus de Pulle saufen, Mensch!"

Würstlmann: „Sågn's, wo kommen`s denn her?"

Berliner: „ Icke komm aus Berlin!"

Würstelmann: „Wås, aus Berlin, kennst Du den Wende in Charlottenburg?"

Berliner: „Logo, det is meene Stammkneipe"

Würstelmann: Des gibt`s do net, da håb i scho öfters Silvester g'feiert. Die håm då a guat's Papperl durt: „Des Eisbein, den Hackepeter und erst des Berliner Kindl mitn Waldmasta - i kumm direkt ins Schwärmen!"

Berliner: "Nu quatsche nich so ville. Ick hab nen Ast: wecke Wurst is denn nu jenießbar?

Würstelmann: A doppeltg'söchte Wåldvirtla wa gråd fertig!"

Berliner: „Ach wat- ne Waldviertler. Die will ick nu."

Würstelmann: An G'schisssanan, oda an Senftegethoff dazua?"

Berliner: „Wat soll det denn wieda heeßen?"

Würstelmann: "Also, a G'schissana is a Siaßa und a Tegethoff is vom Mauthner Markhoff, a schårfer Senfd!"

Berliner: „Na jut, denn jib ma süßen Mostrich!"

Würstelmann: "A Krokodü, oda a Fensterlådntröpfla gefällig?"

Berliner: „Wat redste da? Kannste det ooch uff deutsch!"

Würstelmann: „No a Ölpfefferoni, oder an Kren!"

Berliner:  „Wenn et nich schadet, nehm ick oock een Meerettich. Aber erst will ick meene Molle.

Würstelmann: „So, då is da Blechschädl!" - Woin's an Bims, oder a Beamtenfurölln villeicht dazu?"

Berliner: „Mann, ne Stulle will ick."

Würstelmann: „An Bugl, oda an Käu?"

Berliner:  „Krieg ick nu meene Stulle?"

Würstelmann: „A påår Glasaug'n gib i Ihna no so drauf, weil's aus Berlin san!"

Berliner: „ Kannste nich gleich verklickern, dat Du Bolln meenst!"

Würstelmann: „Woin's de Wurscht, amål in da Mittn, oder gånz aufg'schnittn håm?"

Berliner: „ Janich mehr!"

Würstelmann: „Wås haast: Gar net?"

Berliner: „Mach doch mal hin. Ick muss los, hab keene Zeit mehr. Mensch, eh du so ausem Knick kommst. Pack det Dingg in, ick ess det unterwgs."

Würstelmann: „Soll i Ihna no a Plastikeßzeich dazuagebn?"

Berliner:  „Mach, wate willst, aber mach hin. Wat macht det?"

Würstelmann: „Ja, die Wurscht und die zwa Hüsn, måcht z'samm 7,40!"

Berliner: „Hier haste die Knete und mach dir nen Fetten davon. Ick hau jetzt ab. Soon Jelabere um eene Wurst!"

Würstelmann: „ Warten`s, da hätt i no a Stückal frischen Pepihåckalevakaas zum Kosten....................jetzt is a weg!"

 

Nachdem der Berliner gegangen ist, hört man den Würstelverkäufer, indem er sich aus dem Würstelstand hinauslehnt, noch brummen: „Des san åba grobe Leit, de Berliner, dastick'n soll a an den Schlick!"

Ich darf an dieser Stelle meiner lieben Bekannten Dagmar Schulze in Berlin, die ich anläßlich der Mauereröffnung am 12.11.1989 kennengelernt habe, für diese "urbalinarische" Übersetzung recht herzlich danken. Bad Eisenkappl am 26.2.2009


Â